Ne kadar uzak diyarlarda olsan da, o kadar da yakınımdasın.
İçimi titreten, o buğulu ve sevgiyle bakan gözlerini özledim.
Lal olmuş dilim, vahşi bir nehir misali akıyorsun ya yüreğime.
Ümidimin tükendiği yerde, hep senin hayalin çıkıyor karşıma.
Filizleniyorum gizlice senin gövdende, renklerimi görmüyorsun.
Esirin olmuş bu deli yüreğime söz dinletemiyorum, duymuyorsun.
Ruhumu sana gönderiyorum, bedenim ölmüş buralarda kimsesiz.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Güzel bir akrostij olmuş. Ruhunu sevdiğinin yanına gönderip bedeninden vazgeçmek sevdanın gücü olsa gerek. tebrikler Sayın Aydın
Akrostiş şiirlerde zorlama kaçınılmaz.Ali dost uzun dizeleri zekice kullanarak bunu aşmış.Başarılı ve güzel bir şiir...
23 heceli uzun satırlı bir şiir. Yüreğinize sağlık Emin Baydil
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta