Senin kömür karası saçların,
Uçuşuyor tel tel.
Servi boyunun peşi sıra,
Kuyruklu yıldız misali.
Benim ak düşmüş saçlarım,
Meydan okuyor yıllara.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Kıskandım Şimdi bu şiiri. Keşke birisi de bana, Benim tütün rengi dalgalı saçlarıma yazsaydı böyle bir şiiri...
Ama yok ki! ! ! ! ! ! ! :(
Nefis bir şiir olmuş.Tebrikler.İnsanı şiir yazmaya iteliyor,bitimsiz aşkların cazibesine kanarak...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta