İşte kendimi yazdım, duysun âlem adımı!
Ziyanı yok bir tek sen, unutsan da gam değil.
Zevk edinip derdini, terk ettim muradımı,
Ellerim ellerini, tutmasın tasam değil.
Tutuşup alev alev, yansa da bu yüreğim,
Kapını bir kez daha, çalmam artık bilesin!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




insanın tek söz geçiremediği yüreği değilmidir? çok hoş bir anladım..
Tebrik ediyorum Kocadağ. Şiir kitabınızı bekliyoruz en kısa zamanda.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta