Akrostiş Şiiri - Emin Çelikli

Engin akşamların durgun suları
Sessizce kıvrılan yollar ve hüzün
Düşer omuzlara gurbet yuları
Bir masal biterken solunca yüzün
Engin akşamların durgun suları...

Meğer dağ başında ışıyan fener
Ümitsiz sinede bir köz gibidir..
Her veda vaktinde bir yıldız iner;
Sanki söylenmemiş son söz gibidir,
Meğer dağ başında ışıyan fener...

İtin kapıları, rüzgar esmesin
İçimde bir figan savrulur şimdi
Kimse bu dümeni kırıp kesmesin
Dalgalar durulur, yorulur şimdi
İtin kapıları, rüzgar esmesin

Nisan geceleri, serin bir nefes
Karanlık dünyamda parlayan ışık
Her yankı bir çağrı, her hatıra ses
Duyguda metafor, akıl karışık
Nisan geceleri, serin bir nefes...

(Eylül sabahında beklerim seni,
Elimde kurumuş son zeytin dalı..
Sarmaşık acılar sarmış bedeni;
Açılır kalbimin gizli mazgalı,
Eylül sabahında beklerim seni...)

Çile'dir ​yalnızlık, surları yüksek
Yapışır ciğere en son sigara,
Her şafak vaktinde bir şiir eksek
Kader sürer bizi uçurumlara!
Çiledir yalnızlık, surları yüksek...

​Ellerin bir derin kuyuya benzer,
Sırları saklayan soğuk bir mabet...
Hayalin boşlukta salınıp gezer
Bitmez bu yolculuk, bitmez bu gurbet
Ellerin bir derin kuyuya benzer..

Lila'ya boyanır belki gökyüzü,
Gözlerinde ela kandiller yanar..
Yürürsün içimde yeşeren düzü;
Seni her nefeste ruhum hatırlar
Lila'ya boyanır belki gökyüzü...

​İmgeler serilir göğün altına
Güneşten bir taçtır saçındaki nur
Binince sevdanın beyaz atına
Yürek eskimez de dizler yorulur,
İmgeler serilir göğün altına...

Kabarttım aşkımı dilsiz taşlara
Şehirler uykuya daldığı zaman
Karıştım süzülen garip kuşlara
Yolları bürüdü sis ile duman
Kabarttım aşkımı dilsiz taşlara..

​Lale'ler kokuyor kendi sesinde
Rüzgara çarparak inleyen benim...
Bir aslan uyuyor aşk kalesinde
Sana feda olsun ruhum ve tenim
Lale'ler kokuyor kendi sesinde...

​İnince perdeler,korkutur beni
Sahnede tek kalmak şimdi ey peri
İçimde fırtına dinse de yeni
Bekleme dönemem bu yoldan geri,
İnince perdeler,korkutur beni...

​

Emin çlkli