Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
aklıma geleni sabaha kadar sevişmem
ben hep gecedesin diyorum.. ....hep seninle kalacağım...
her zamankı mukemmeli basarmıssın şimdi dersınkı mukemmel yoktur ınsanın yarattıgı seyler ve yasadıkları vardır ...yıne solugum yetmıyor kalbının gucune kendine ıyı bak.....ben gulumsuyorum....
gönlünüzdeki sevgi ve çektiğiniz nefes sönmesin..tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta