Akraba akbaba olmuş, aklı akraba leşinde
Ahlak ölmüş akrebin gözü, akrabanın eşinde.
Öz ve söz riya, akrabalar akrabanın peşinde
İşimiz mizana kalmış, aşımız da kul hakkı.
Adalet ne adliyede, ne hakim, ne de savcıda
Suç da suçlu da akbaba, güç ve adalet avcıda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta