Dünya’yı baki sayıp, kazık çaktım sananlar,
Dağı, ovası benim diye, yayılıp da yatanlar,
Köşklere, konaklara, servete doymayanlar!
“Bir hırka-bir lokma” diyenler nerede şimdi?
Sonunu düşünmeden kolayca gönül yıkanlar,
Aldatarak cümle alemi, malına mal katanlar,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta