Yoksulmuş ailem, doğduğumda
Çar, çaputla büyümüş bu beden.
Mindere yatırmışlar, uyuduğumda
Öyleyse alacağım var, beşiklerden
Oyuncağım yokmuş, ağladığımda
Öte beriyle avutmuşlar incitmeden
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta