Akla mahkûm olmuş ulvi duygular
Gün ışığı kadar yalnız batarlar
İlahi aşkı aklıyla, tek başına arayanlar
Peygamberden daha mı cesur olacaklar
Düşünürüz her daim yaratılan bir şeyi
Düşünürüz bazen, Yaradan’ın kendisini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta