Yine etrafsızca düşünüyorum.
Bu uyumama kepenk çekiyor.
Kuru havayı akciğerlerimde soluyorum.
Kar durmuş ve gün ayıyor.
Birazdan gün başlayacak.
Etrafta dolanan agresif ayaklar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim. Dilinize sağlık ??
Şiirinizi beğeni ile okudum
Yüzünüzden gülücükler eksik olmasın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta