Aklıma sen düşünce
Yaşımı unutuyorum, yaşadıklarımı,
Geçmişin geçmişte kaldığını unutuyorum,
Her taradığımda ağaran saçlarımı.
Bir umut daha filizleniyor göz bebeklerimde,
Hayallerimin ardı arkası kesilmiyor,
Ateşin yaktığını unutuyorum mesela.
Aklıma sen düşünce
Ben cennete düşüyorum sanki,
Bin tebessüm kaplıyor yüzümü,
Her yanım kuşlar çiçekler börtü böcek,
Daha bir çocuklaşıyorum mesela,
Şımarıyor yaramazlaşıyorum üstelik,
Hatta, hatta korkup kaçıyorum
Kendimden bile.
Aklıma sen düşünce,
Bir sana çalışıyor kafam sadece,
Bir sana dönüyor dünya alabildiğince,
Güneş sen oluyorsun mesela, gökyüzü sen
Ve bir mendil daha ıslanıyor yüreğimde,
Vuslat fukarası olduğum
bir tokat gibi çarpıyor
Yüzümün ta orta yerine.
Aklıma sen düşünce,
Aklım başımdan gidiyor işte,
Biçare kalıyorum kuşkular girdâbında,
Korkular sarıyor beni ap ansızın,
Tutup kaldırayım diyorum ellerinden,
Daha derine düşmeden boğulmadan,
Gözlerine bakmadan, yüreğini yakmadan,
Onuda, onuda ben gibi bir çıkmaza sokmadan.
Aklıma sen düşünce,
Nutkum tutuluyor düşünemiyorum ben,
Bir yıldız kayıyor geceleri gök yüzünden,
Aklımda sen, duamda sen, tuttuğum her dilekte sen.
Aklıma sen düşünce,
Bir başka oluyorum ben ...
FEVZİ EMİR YILMAZ
Fevzi Emir Yılmaz
Kayıt Tarihi : 16.10.2023 22:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Kalem ağıt oluyor, yazılamayan bir düş oluyorsun.
Kağıttan yapılma bir dünyada yaşam belirtisini kaybeden bu cismim
Sensizlik kadar uzaklaşıyor herşeyden..
Keyifliydi...
Sadece akılda kalsa kâfi, yüreğe düşünce sıkıntı oluyor, akıl bencil biraz unutabiliyor, lakin yürek başka, Teşekkür ederim sağolun :)
TÜM YORUMLAR (1)