Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Acıların baş şeherinde yazdan kalma hazanlı bir günde yepyeni gün başlıyor. Eski günlerden farkı olmadan. Şair de bunun farkında. İlkbahar güneşi düşen günler gibi parlayır dünya.
Neşeli mahnılar söylemeye alışkın dilinde güzel bir şarkı. Ama, gönlü mahzun, kederli, hissiz ve suskun. Bir tezad içinde çırpınır şair.
Yüreği söze bakmadan bildiğini okumada, kalem de onu yazmada.
Yürek nasıl da tablarmış bu kadar işlemlere, sevdalara, qayğılara, bilemiyor şair. Çaşıb da kalmış...
Bense şiiri okumakla şaşırdım, güzel şiiri.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta