Ne yapsam sende bitiyor düşüncem,
nereye gitsem yolum sana dönüyor.
Sanki içimde görünmez bir pusula var
ve ibresi hep senin adını gösteriyor.
Kalabalığın içinde bile
aklımın en sessiz köşesinde sen oturuyorsun.
Bir şey anlatıyor biri,
ben seni hatırlıyorum.
Bir şarkı çalıyor, sen düşüyorsun aklıma.
Bir rüzgâr esiyor, senin kokunu getiriyor sanki.
Her şey seni çağrıştırıyor bana,
her şey seni anımsatıyor.
Aklımda olmak kolay değil aslında,
ama sen yerini öyle bir kurdun ki
kimse dokunamıyor o yere.
Ne zaman yorulsam senin adın toparlıyor beni,
ne zaman düşsem senin hatıran kaldırıyor içimi.
Ve ben anladım ki…
aklımda olman tesadüf değil,
alışkanlık değil,
geçici bir heves hiç değil.
Bu, kalbimin kendi seçimi.
Ben istemesem bile
aklım seni düşünüyor,
ruhum seni çağırıyor,
içimdeki her yol sana çıkıyor.
HİKMET GÜNER
11/02/2019
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 20:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!