Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
AKLIM EBRULİ 4
Sandal barınağındayım
Sağım okaliptüs
Solum zakkum zıkkım
Yüreğimse deniz misali aklım ebruli
Elin avuçlarımda şimdi sıkı sıkıya tutuyorum uçacak
Başımsa
Gül göğsünde gonca
Gözlerimse sende kapalı
Uykusuz ve de korkusuz orada saklı hep
Ne kadar da güzel kokuyorsun içime çekiyorum
Derin derin
Soluk soluğa
Hava sen oluyorsun salkım saçak
Soluduğum gece sen yandığım yârim ille de sen olacak
.... güzel mi güzel bir şiir... kutlarım kaleminizi :)
okuyan imrensin bu kutsal aşka bu kutsal yanışa
gerçekten imrenilmeyecek gibi değil muhteşem kaleminize sağlık
Sağım okaliptüs
Solum zakkum zıkkım
Yüreğimse deniz misali aklım ebruli
Elin avuçlarımda şimdi sıkı sıkıya tutuyorum uçacak
Başımsa
Gül göğsünde gonca
Gözlerimse sende kapalı
Uykusuz ve de korkusuz orada saklı hep
Ne kadar da güzel kokuyorsun içime çekiyorum
Derin derin
Soluk soluğa
Hava sen oluyorsun salkım saçak
Soluduğum gece sen yandığım yârim ille de sen olacak
Sen tapılacak kadınsın gecelerimin kadını
Hayatımsın
Ve de aşkım
Ömrüm kurban olsun yoluna salına salına
Hep böyle kalalım
Böyle sevelim böyle kutsal kimsenin dokunamayacağı
Şiirlerin aşkı
Sevmek sevilmek neymiş
Okuyan
İmrensin bu kutsal aşka bu kutsal yanışa
-
vavvvvvvvvvvvv çok güzell bir şiir .selamlarrrr,sevgiler ...
sandal barınağında böylesibir aşkı hayal etmek bile güzel helede yaşanırsa tadına doyum olmaz siz yaşayan yaşadığını sşiire dken kaleme saygılarımla 10 puan diyorteprik ediyorum
aşk dedikleri ?? ne ki???
Hava sen oluyorsun salkım saçak
Soluduğum gece sen yandığım yârim ille de sen olacak
Sen tapılacak kadınsın gecelerimin kadını
Hayatımsın
Ve de aşkım
Ömrüm kurban olsun yoluna salına salına
Hep böyle kalalım
Böyle sevelim böyle kutsal kimsenin dokunamayacağı
Şiirlerin aşkı
Sevmek sevilmek neymiş
Okuyan
İmrensin bu kutsal aşka bu kutsal yanışa
Sandal barınağındayım
Sağım okaliptüs
Solum zakkum zıkkım
Yüreğimse deniz misali aklım ebruli.
****
Rengarenk gül yaprakları düşmüş suyun üzerine...
Yüreğinize kaleminize sağlık.
Saygımla...
Yüreğimse deniz misali aklım ebruli
Elin avuçlarımda şimdi sıkı sıkıya tutuyorum uçacak
Başımsa
Gül göğsünde gonca
Gözlerimse sende kapalı
Uykusuz ve de korkusuz orada saklı hep
HEP UZUN SÜRSE KEŞKE BU GÜZEL ÖZLEMLEMLER,HİÇ HEYCANINI YİTİRMESE SEVDALAR,ÖLE GÜZELKİ BU MISRALAR KEŞKE HİÇ BİTMESE....TEBRİKLER YÜREĞİNİZE SAĞLIK..
Sağım okaliptüs
Solum zakkum zıkkım
Yüreğimse deniz misali aklım ebruli.
************
Kutluyorum.. çok güzeldi.....
Yüreğine sağlık,,tebriklerrrr
Denize bir damla sevda düşmüş..,
Yayılmış dalga dalga...
Yüreği deniz şairin , aklı ebruli olmuş....
Güçlü ve etkileyici anlatımı ile herzamanki gibi bir Özay Sağlam şiiri...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 47 tane yorum bulunmakta