Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Duygularımızı bilincimizde yoğurmalı.
Çıkanı ortaya vermeli ince zihne.
Burdan geçen akıl süzgecinden geçsin
-sağduyu ve yönlendirme,
Yumuşak muhakeme merkezinden.
Böylece, koruyunca artık eldekileri;

Ömrümün yettiği kadar seni severim,
Yeterli bi süre son suyumu içmek için.
Göğsümü gererim,! ! !
Karşıma çıkacaklara değin …

'Matematik 'Fastolfe topu'

'Üzülünce nasıl uyur insan? '
gibi şeyler diyen biri vardı bir zamanlar,
sanki meraktan.
Tek dişi kalmışlık, Avusturya; ve kasap işçiliği, her sabah.
Cevap, olmalı ki; 'İnsan, yatar uyuyamaz'.
Uyur ama düşünmekten bıkamaz.

1.
Uyku arasında bir bardak su içirilmesiyle sıcak yaz’ın; başladığında, hayaller belirdiğinde;
huzurlanacak bazı adamlar, sıçraya sıçraya mobilyalar üzerindeki yerlerini alıyor.
*

Geniş salonunda kör uzayın, tersyüz mobilyalar; geçit vermez yüzücülük paylaşım adına.

Burdan oraya,
şu küçük bir göl mü havuz mu neyse,
giden ötelere,ve Ege’yle birleşen
ve daha sonra da gökle…
; bir tek çizgi sanki her bir şey,
ufukta raydan dönmeyen…

Tüm bu sessiz dedikodular
varoşlar, ama kör varoşlar,
kıvrımlarımızı belirleyen tütsüleri modernitenin
ve getirdiklerinin onun...
Hiç sanmayın ki ilkel böyledir,
ve bu kadar da olabilirdi inadında tutarlı.

Demek denizin *
sığından
gecenin, dibine;
yok
olmuyor, yok olan var ise

Bütün bir gün korkarak kaçıyorsun Gargamel’den,
Her daim devir milenyum semirişlerde ha?
Şirine şirin, Tweety mi?
Ne zaman ki et benine baksan onun,
Kafesin içine hınca hınç,
Doğru, sen koşturuyorsun …

I

Kendin gel
dedi aç dürtüye sihirli dünyevi köstebek:
kar ya da kış gibi; yaz ya da ilk bahar.
'Kendin gel';

Göreli, kendisi ancak olarak:
Aynı zamanda ileri giderken dönüyorum
Geçmişe diye hissediyorum bazen;
Ortadan ikiye bölünecek gibi birden.
Aynı olay esnasında şunu da hissediyorum:
(Esas garip olan)