Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Seçti seni kim sanki sen'den senden başka? ?
Göreceğimiz hepimizin bazı şeyler var
tarih boyu!
:İçer'den içeriye bakıyoruz;
tepedekileri gözetleyen bazıları var.
Ne zaman ki geçer kader talihsizi bonkörlük cimrileri başa -

Pişmanlıklardan saymadım,
Şişerken ve inerken

fincan kadehte dünya, seni.

Çünkü heykel yontarken kendini

Böyle titreşim, bu duyum eşiği

Bu bir yoldur;
Başkasına çıkar sağlamayanın,
Bu yoldan gitmeye sonu yoktur.

Dalın yüksekliğince
____________rüzgar esti
___________________geçti.

Tüm yürek çırpıntılarımız
___________________bizimleydi

(Kimseye soramazsın beni,
kimse de seni sana...
Kabine kapatılmışlığı
mıdır bu giz'in,
sığırtmaç tekrar kuşlar'ın?
Hiç sanmam.)

V.
Köstebek köstekli saatini kürkünün içlerinden bir yerden çıkardı, saat dört onsekizi gösteriyordu.
-Sabaha biraz daha var dedi kendince.
Çadırın kapısındaki fermuarı çözerek dışarı çıkmak istedi. Yerin diplerindeki bu yerde,derin birkaç nefeste havayı içine çekti. Çevresindeki yıkık dökük parça yapılara gözü takıldı. Acaba bunlar nasıl yapılmıştı; bu taştan yapıların bu şekle gelmesi için ne kadar süre geçmiş olabilirdi ki? Kim yapmıştı bunları? Ne amaçla? ...
Gene sisliydi ortalık, ve hiç de bitmeyecek olabilirdi.
Büyük kapı az daha uzakta haşmetiyle orda hareketsizce duruyordu. Neyi bekliyordu? Issızlıktan çekinerek gene içeri girdi ve kendini uyumaya zorladı Kumral Köstebek. Arkadaşları mışıl mışıl uyuyorlardı, görünüşe göre uyanmaya da pek niyetleri yoktu. Fermuarı çekerek, çadırı aynen üstünden kapadı; yetinmedi, bir de bezin önüne tencereler ve cezveyi yığdı.

cin kökünü çekti,
bazı dallar geldi eline.
ayıkladı hepsini az biraz,
buruşturmadan fazla...
indi doğal-açılan
çukur güzergahtan ileri.

Gel
şarap içelim
karşılıklı.

Loşlaştıralım.
Karşımızda plazma açık.

Hadi doğalım yeniden,
başkaları uyanmadan.
Çöp kutusuna yönel(ir misin) ,
gülerek çöpümüzü atalım.

Yaladı geçti teğeti, vuran, vuran
Sönmeyen dalgaların çiz bir köpüğü
-

Fazıl Hüsnü'de bir çocuk imgesi;
Aldı götürdü,