Akıllı çocuk
İlkokula yeni başlamıştım. Uysal, fakat mücadeleden yılmayan, kavgadan kaçmayan bir kişiliğim vardı.
Bir gün sıra arkadaşım, kalemtıraşıma sahiplendi ve kavgaya tutuştuk. Bayan öğretmenimiz, benim karakterimi iyi tahlil etmiş olacak ki “Evladım sen akıllı bir çocuksun, kalemtıraşı arkadaşına ver ve barışın.” dedi. Öğretmenimin arkadaşıma değil de bana akıllı demesi beni ikna etmeye yetti ve kalemtıraşımı arkadaşıma verip barıştım.
Şimdi düşünüyorum….
Acaba, akıllı ve barışçı olmak böyle bir şey mi?
Nedense hep akıllılık mert olandan beklenir.
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli
Devamını Oku
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli




Bu öğretmenin ara bulma yöntemi
şiddet ve öfkeye karşı çıkma
ılımlı bir ortam yaratma için
genelde bazen bizde yaparız
Kim akıllı usluysa ona deriz sen büyüksün akıllısın
Doğrumu yapılan bu yöntem bir fikrim yok
saygılarımla
büyüdükçe akıllı ve iyi niyetli olmanın bedeli daha ağır oluyor nedense..
vay be nerelere gittim..))
teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta