Güzelliklerimiz var, niçin tanımıyoruz?
Tabiatı, doğayı, elimizle katlediyoruz…
Dünyevi zevklerimiz, bireysel hırslarımız,
Hiç eksilmiyor kinimiz, düşmanlıklarımız…
Anladığım kadarla, yok edici varlığız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta