Akıl,bilinç,vicdan Şiiri - Kemal Tekir

Akıl – sorgulayan ışık

Akıl, sadece düşünmez; delil ister, neden arar.
Bir haber gördüğünde hemen inanmamak, kaynağını araştırmak aklın işidir.
Bir tartışmada “ben haklıyım” demek yerine “gerçek ne?” diye sormak akıldır.
Kalabalık bir şey yapıyor diye peşinden gitmemek, “neden yapıyorlar?” diye durup düşünmek akıldır.
Akıl, insanı sürü olmaktan çıkarır, birey yapar.

Bilinç – seçen ve yön veren güç

Bilinç, farkındalıktır; yaptığını bilerek yapmaktır.
Sigaranın zararlı olduğunu bilip yine de içmek ile bırakmayı seçmek arasındaki fark bilinçtir.
Öfkelendiğinde bağırmak yerine susmayı seçmek bilinçtir.
Kolay olan yerine doğru olanı tercih etmek bilinçtir.
Bilinç, aklın bulduklarını hayata geçirir; direksiyona geçen odur.

Vicdan – teraziyi tutan yürek

Vicdan, içimizdeki hâkimdir; kimse görmese de görür.
Cüzdan bulduğunda sahibine ulaştırmak vicdandır.
Güçsüz olana yapılan haksızlığa sessiz kalmamak vicdandır.
Kendi çıkarın zarar görecek olsa bile doğruyu savunmak vicdandır.
Vicdan, akıl ile gönlü buluşturur; insanı insan yapan son çizgidir.

Üçünün birlikte çalıştığı anlar:
Bir iş teklifinde yüksek para var ama haksızlık içeriyor:
Akıl analiz eder, bilinç karar verir, vicdan “yanlış” der. Doğru insan o işi reddeder.

Birine kırıldın:
Akıl “neden kırıldım?” diye sorgular, bilinç “nasıl davranmalıyım?” diye seçer, vicdan “incitmeden çöz” der.
Toplumda yanlış bir gidiş var:
Akıl gerçeği görür, bilinç tarafını belirler, vicdan susmamayı seçtirir.

Sonuç:

Akıl yol gösterir,
Bilinç yol seçer,
Vicdan o yolun doğru olup olmadığını belirler.
Üçü birlikte yanarsa insan aydınlanır;
Biri eksik olursa yol karanlığa çıkar.

Kemal Tekir
Halkın hak kın sesi