gözler kalbin emniyet kemeri
görmesin de incinmesin ister o kadar emeğin akıbetini
tenimin çelişen heyecanlarından yorgan
gözyaşlarımdan yastık
halihazır hislerimden seyirlik:
oyulan kalbim, ezilen beynim...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta