Bir gün merdivenleri çıkarken yavaş yavaş
Nefessiz kalıverdi sağ üst yanım ciğerim
Merdiven çıkmak değil; savaştı sanki savaş
Zehir oldu hayatım, her bir ânım ciğerim
Umutlarım tükenip kaçınca ağız tadım
Çeyrek nefesin bile değerini anladım
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta