Akçay'ın Beyaz Kartalı Dostuma...

​Gönül köprüsünden selam yolladım,
Akçay’ın sahilinde duran dostuma.
Yılları yılların içine katıp,
Vefayı bir nişan vuran dostuma.

​Fırtınalar kopsa sarsılmaz yeri,
Plovdiv’den Zeytinli’ye gelen o biri.
Abdi Bekirov’un asil değeri,
Ceddiyle bir hayat kuran dostuma.

​Kumpir, plaketa ekmek tadında,
Eski hatıralar saklı adında.
O heybetli İda’nın tam kanadında,
Nefesini hayra yoran dostuma.

​Beyaz Kartal olup süzülür gökte,
Görünmez alemi tanır her kökte.
Negatifi seçer bir tek yürekte,
Güzellikten sualler soran dostuma.

​Zeus’un nurudur o büyük beyaz,
Enlil’den bir muştu, gönlünde ayaz.
Karanlık pusuyu kalbinden sil yaz,
Işıktan bir kanat geren dostuma.

​Heceyle, serbestle dökülür diller,
Şiirle bezenmiş o ince yollar.
Seni hiç unutmaz bu sadık kullar,
Dostluğun mührünü vuran dostuma.

​Hasan Belek derler, adı dillerde,
Eski ve devamlı, saklı hallerde.
Yedi kıta olsun tüm gönüllerde,
Kalbi nurla dolup taşan dostuma...

Hasan Belek
06 01 2026-Akçay