Bir yanını ak, bir yanını kara ilan ettiğinde,
kendi içinde hiç bölündün mü?
Aynaya baktığında,
iki ayrı insan gördün mü gözlerinde;
biri hâlâ sevmek isteyen,
diğeri artık hiçbir şeye inanmayan?
Kalbin bir yana yürürken,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ben de onu üzdüm ama o.. beni bırakmadı. Bir süre kendine hiç gelemedi. Kendini zar zor toparladı, geldi, yine elimi tuttu.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta