Beşer artık uyandı, bu gaflet uykusundan,
Kurtulup cehaletten, döndü inkâr yolundan,
Elinde şeceresi, peygamberler soyundan,
Mülhidin yüreğine, bak nice korku salar.
İnançsızlık beşeri, bunalttı bunca zaman,
Bir nesli yok ettiler, dünya oldu toz duman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir olmuş tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta