Ne bu şehre aitim, ne sokağa,
Düşmüşüm dalımdan kuru toprağa.
Bakıp doymadım göğe, ırmağa,
Ben kendi dünyamın gurbetindeyim.
Dostların içinde bir garip yılan,
Yorulmuş bedenim, ruhum perişan.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta