Ne bu şehre aitim, ne sokağa,
Düşmüşüm dalımdan kuru toprağa.
Bakıp doymadım göğe, ırmağa,
Ben kendi dünyamın gurbetindeyim.
Dostların içinde bir garip yılan,
Yorulmuş bedenim, ruhum perişan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta