Vermiyorsun hiç harçlık, bu ne biçim dedelik?
Ya cimrisin sen dede, veyahut cebin delik?
Ninem diye sarıldım; hiç vermedin bana yüz;
Başkaları veriyor, bir toruna iki yüz!
Niye beni terk ettin, hani gerçek anaydın;
Şimdi oğlum diyorsan, derim sana günaydın!
Bir kerecik öpmedin, olmaz böyle babalık?
Bilmiyorsan şu işi; öğren artık babalık!
Babam senin kardeşin, anlasana be hala!
Ben yeğenin olurum, tınmıyorsun sen hala!
Annem öyle diyor ya; biz görmedik dayılık;
Yok, şefkatin, acıman, işin, gücün; dayı’lık!
Yakın gibi davransan, ne olurdu be amca?
Madem onu yapmadın, alma tavır sen hamca!
Herkes tarif eder de, pek tanımam teyzemi;
Bilemedim ben zira hasım mı o, teyze mi?
Ya sen niye böylesin, ana, baba bir kardeş?
Böylemidir ahilik, bilenlere sor kardeş!
Maşaallah işin iş, kasan dolu ağabey;
Biz kuruşa muhtacız, sen olmuşsun ağa, bey!
Yok din ile alakan, bu hal nedir ey bacı?
Senin böyle yaşaman, verir bana bil acı!
Çıkma yoldan bu denli, isyan etme gel yeğen!
Yaratana saygı duy, ol emrine baş eğen!
Sana neler oluyor, söyler misin can kızım?
Dünya fani, sen fani, çıkar ani can kızım!
Oğulcuğum ne için, koşuyorsun nar’a sen?
Nar’ı bırak nur’a dön, geç ebedi kar’a sen!
Otuz yıllık yoldaşız, senin ile be hanım;
Herif deyip durma da, bir kere de, de; canım!
Herkeslere yetirdin ve arttırdın tenkidi;
Bir tenkitte kendine, yap ey nefsim gel hadi!
Zira ıslah etmeli, önce insan kendini;
Yapmıyorsan şu işi, bilmiyorsun sen dini!
Abdullah Toroslu
06.08.2011-Türkiye
Kayıt Tarihi : 6.08.2011 11:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (8)