Ahvali Tekaüt Şiiri - Aydın Ahmet

Emekli deyip de hor görme sakın
Otuz yıl çalışıp oldu emekli
Bastona ihtiyaç duyması yakın
Dişinden artırıp aldı emekli

Maaşın artışı beyin emrinde
Aç kalmış tok kalmış kimin umrunda
Günyüzü görmeden ahir ömründe
Yetmişi görmeden öldü emekli

Çok yaşıyor ondan böyle dediler
Enflasyon düşsün, öyle dediler
Daha ne olsun ki, söyle dediler
Bütçeye fazlalık geldi emekli

Elektrik, kira, bir de doğalgaz
Hepsini alt alta bir kâğıda yaz
İyi hesap edin, az bu maaş az
Artan fiyatlardan yıldı emekli

Bahane ipine unu serdiler
Seçimden sonraya günü verdiler
Yüzde dokuz diye karar aldılar
Sadakaya muhtaç kaldı emekli

Kimse bu dünyada acından ölmez
Fanidir koltuklar, kimseye kalmaz
Emekliysen dostun, sevenin olmaz
Nihayet anladı, bildi emekli

En düşük maaşı emekli alsın
Sonra da adalet, eşitlik densin
Varsın herkes onu fazlalık görsün
Kimleri gönlünden sildi emekli

Kurban geldi geçti eti görmedi
Bayram geldi geçti köye varmadı
Halin nedir diye soran olmadı
Ne gönendi ne de güldü emekli

Yaş yetmişe gelmiş, geçim derdinde
Rahat etmesin mi kendi yurdunda
Bıraktığı miras borçtur ardında
Söylerken gözleri doldu emekli

Ozan Ahmet doğru parti aradı
Hangisi çaredir, tek tek taradı
Kırılıp gücendi, neye yaradı
Sonunda Huda’ya saldı emekli