Ahvali Beyan 121 Şiiri - Yahya Koza

Ahvali Beyan 121

Muhtarımız bu ara sansar gili hoş tutar
Ballı sofralar kurar yâr işte ağabeyim
Orakçılar isyanda küser tafralar satar
Yutkunarak bakıyor kur işte ağabeyim

Anahtarcıyı sorma köy ağası duruşlu
Demir tavında döver on ikiden vuruşlu
Gözü yükseklerdedir kabul etmez kuruşlu
Türlü türlü cazları var işte ağabeyim

Sabuncu gil bu ara yüzün öteye döner
Burun kıvırır durur belli ki şansın dener
Yaka paça dalarak elenselerle yener
Ne koparsa götürür kâr işte ağabeyim

Çizmeciler öfkeli biz neci biz köksüz mü
Mızmızlanıp dururlar biz yetim biz öksüz mü
Beddualar etmekte kimisi der haksız mı
Cacık makarna versin, yer işte ağabeyim

Yakında üşüşürler çekirgeler tarlaya
Gargatlı fırsat kollar elde lüver fırlaya
Şarapçı yüksek damda sıra bekler yırlaya
Otanları doyurmak zor işte ağabeyim

Yalelli tutturanlar yavaş yavaş diklenir
Bende isterim diye yandan yandan yüklenir
Muhtarın eli selek ev vermesi beklenir
Tarlaya yelle gelen çor işte ağabeyim

Anahtarcı altın’cı kilosunca tartıldı
Orakçı bahçe ister bir yerleri yırtıldı
Merayı icar verdi sansar gilden kurtuldu
Kimler ayar veriyor gör işte ağabeyim

Keşke bende gitseydim muhtarlığın oraya
Emmim dayım gilleri koysa idim araya
Bahçe tarla istemem razıyım ben paraya
Celallenme şakaydı dur işte ağabeyim

Yahya Koza