Ahvali Beyan 109 Şiiri - Yahya Koza

Ahvali Beyan 109

Kapınca köşeleri, ben ne dersem o emir
Sazanlar tuzluklarla koşarlar ağabeyim
El etek öptürdükçe ipim kuşağım denir
Andavallar tam tekmil coşarlar ağabeyim

Menfaat yollarında el sallasan ellisi
Mantar gibi biterler kol sallasan tellisi
Kambersiz asla olmaz illa gelir zillisi
Milleti yolup yolup şişerler ağabeyim

Hurafeyi yutturup duygularla oynarlar
Gaz alanlar anında fokur fokur kaynarlar
Şevke gelen gelene göbek atıp oynarlar
Köpürdükçe köpürüp taşarlar ağabeyim

Gaipten haber veren cinci posta oturur
Büyü bozarım büyü cinlerinden dem vurur
İnancı alet edip paraya secde durur
Mutlak kader şerhini düşerler ağabeyim

Rastlar ise bunlara kaçar bilcümle cinler
Kendini matah sayıp tepeden bakan hinler
Naneler boy verdikçe nazarlık takan hinler
Sobe de yüz kızarmaz kaşarlar ağabeyim

İnekleri kim sağar sütlerini kim içer
Hurmaları kimler yer naneleri kim biçer
Ortalık lağım kokar ulu orta kim *ıçar
Yemin kasemler edip şaşarlar ağabeyim

Bu güruhtan gönüllü çatal kazık yendikçe
İkram olarak telkin sabır edin dendikçe
Yalan yanlış inanıp boş sözlere kandıkça
Hinler günü gün edip yaşarlar ağabeyim

Yahya Koza