Ahvali Beyan 109
Sır yüklenip durdukça, ne derlerse o yenir
Sazanlar tuzluklarla koşarlar ağabeyim
El etek öptürdükçe ipim kuşağım denir
Boncuk bulmuşlar tekmil coşarlar ağabeyim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta