Aralandı an ve zaman arasındaki lacivert perde,
Maziye girdim tavandaki beyaz kapıdan
...
Sanki,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Ben şu "son çeyrek yüzyılı" hiç saymayacağım
Zamandan!
Ne salıncak gördü çocuklar çünkü
Ne güldü ağız dolusu
Saklambaç oynadılar boyuna
Ölümle kol kola!
Adının önünde rütbeler sıralanan
Ey zulmedenler
Asker "eskileri"
Siz "bez bebeklerden" mi korktunuz
Silah mı sandınız
"Kurdeleleri"
Hastalardan "asker"
Açlardan ordu mu kurdular da uçaklarla
Füzelerle
Bombalarla saldırıyorsunuz!
Siz ne kadar "alçaktınız!" Hatta "çukur,"
Bir türlü yeryüzüne çıkamadınız!
Sizi var ya
Tükürüğü ile boğacak tarih!
Biz de o çocukları korumaya
Ninniler söylemeye devam edeceğiz... Karşılaşır mıyız emin değilim
Siz belki Mars'a
Biz dünyada, hala...
İçimden böyle geldi Naz Hanım
Bağışlayın
Tebrik ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta