Aralandı an ve zaman arasındaki lacivert perde,
Maziye girdim tavandaki beyaz kapıdan
...
Sanki,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Ben şu "son çeyrek yüzyılı" hiç saymayacağım
Zamandan!
Ne salıncak gördü çocuklar çünkü
Ne güldü ağız dolusu
Saklambaç oynadılar boyuna
Ölümle kol kola!
Adının önünde rütbeler sıralanan
Ey zulmedenler
Asker "eskileri"
Siz "bez bebeklerden" mi korktunuz
Silah mı sandınız
"Kurdeleleri"
Hastalardan "asker"
Açlardan ordu mu kurdular da uçaklarla
Füzelerle
Bombalarla saldırıyorsunuz!
Siz ne kadar "alçaktınız!" Hatta "çukur,"
Bir türlü yeryüzüne çıkamadınız!
Sizi var ya
Tükürüğü ile boğacak tarih!
Biz de o çocukları korumaya
Ninniler söylemeye devam edeceğiz... Karşılaşır mıyız emin değilim
Siz belki Mars'a
Biz dünyada, hala...
İçimden böyle geldi Naz Hanım
Bağışlayın
Tebrik ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta