AHU ZAR
Sabrım yoldaş oldu yalnızlığıma
Gece çöktü içimin karanlığına
Soluksuz bekledim geçen yıllarca
Hasret düştü kalbin tam ortağına
Küllenen umutlar köz oldu yandı
Bir parladı, bir söndü, külle doldu
Soğuk gecelerde selviler bitti
Her filizde içim biraz daha soldu
Vuslat uzak kaldı hasret ellerde
Yol vermedi kader, sustu kapılar
Yalnızlık avucumda ağır bir taş
Ne atsak düşmüyor, ne tutsak kanar
Şimdi kırmızı gül açar başucumda
Kokusu ağıt, yaprağı yaradır
Gidenin ardından yakıldı bu söz
Bu şiir bir ömürlük ah u zardır
Yücel ÖZKÜ
30 Ocak 2026/21:16
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 18:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!