Kat kat yaşamın yaprakları, saklar inciden yumurtaları.
Orfoz yer yavruları, tutunur kayalara berrak denizin kestaneleri.
Işığın ezgisi duyulsa bile anaların sevgisi sayılamaz ki.
Yıldızlar derinlere iner, dökülmez ahtapotun kolları.
Cüneyt GüzelişKayıt Tarihi : 10.1.2026 13:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Dörtlükleri beğendim. Devam edeyim dedim. 10 Ocak 2026’da da ahtapotun kollarını anımsadım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!