Ahtamara Şiiri - Yücel Özkü

AHTAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım
Aklım gölde kaldı, ben kıyıda
Bir sana yandım, bir göle küstüm
Yar adın düştü, gönlüm dağıldı

Kalbimi avucuna koymuştum
Ne gizlim kaldı ne de saklım
Suyun dili acıymış Tamara
Konuştu da içimi parçaladı

Dalga vurdu yüreğime
Yelkenim yoktu, rüzgârım çok
Direğim kırık, yolum karanlık
Göl ortasında bir başıma kaldım

Gel gitlere boyun eğdi canım
Bir geldi umut, bir çekildi
Ah Tamara, sen kıyı oldun
Ben suda boğulan bir sevdalı

Gönül can verir köhne gölde
Sen kayalıklarda suskun durdun
Ağustos güneşi gibi yaktın
Karakış üstüme çökerken

Adını söyledim, göl duymadı
Taşlara çarptı sesim, döndü
Ahtamara diye ağladı yüreğim
Göl sustu, ben sustum, acı kaldı.

Yücel ÖZKÜ
17 Ocak 2026/06:38