9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Eşiğe geldik artık, ahşap bir kürsüde,
Var olmak için, çok yorgun düşüyoruz ama sürdürmek için,
İnsanı daima hatırlatmak, yüreğimizin borcundandır.
Ömür, ırmaktaki bir alabalığın pullarında yansımış gibi, akıp gidiyor.
*
Hangi gökte buluşuruz, rüzgârın sonu var mı?
Atalarının derin denizleri gibi, bir ufku var mı dünyanın,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta