Büyümek; iç içe geçen kusursuz çemberler çizmektir,
Toprağın o sessiz sabrını karanlık bir gövdede eğirerek.
Zamanı kendi üstüne, ağır ve katı bir zırh gibi giyinmektir,
Geleceğe doğru değil, daima dışarıya doğru genişleyerek.
Daralan her halka, bulutların esirgediği sağır bir kuraklık,
Genişleyen her kavis, köklere bahşedilen cömert bir yağmur.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta