Ahşabın dokusu efkardır
Nefeslerimizi besliyor ezelden ebede
Eskidikçe derinleşir yarıkları
Yarıkları iyice saklar nefesten şiirlerimizi
Sazın tellerinde ulu çınar
Tamburun tellerinde ahşap konak
Neresine bakarsam ağlamak boyunduruğum
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta