Ahşabın dokusu efkardır
Nefeslerimizi besliyor ezelden ebede
Eskidikçe derinleşir yarıkları
Yarıkları iyice saklar nefesten şiirlerimizi
Sazın tellerinde ulu çınar
Tamburun tellerinde ahşap konak
Neresine bakarsam ağlamak boyunduruğum
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
