Ahraz Şiiri - Sahra Bilgen

İçimde kaybolmuş bir yalnızlık dolaşıyor.
Soğukluğun gölgesi
uzun zamandır yüzümü hırpalıyor.

Gözlerim uzaklara bakıyor
her bakışında
kendini arıyor.

Kirpiklerime yapışan küçük kalıntılar
sabahın ilk ışıklarıyla birlikte
ağır bir sessizliğe karışıyor.

Kırık camlardan süzülen soluk ışık
bedenimi
tek başına ayakta durmaya zorlayan
bir boşlukla buluşuyor.

Odanın köşesinde
biriken ağırlık
omuzlarımı büküyor.

Duvarlardaki silik figürler bile
bu yükü taşıyamıyor.

Bekleyen ruhum
gecenin sessizliğinde
yankılanan sessiz çığlıkları
duymak için,
kapı aralığında
zamanla tartışıyor.