Kimileri gelir şu dünyaya insan olarak
Göçüp gider,gönüllerde derin izler bırakarak
Kimileri de şu dünyaya gelir insan olarak
Göçüp gider gönülleri yakıp yıkarak.
Kimileri hafızamda kalır, anam gibi nur yüzlü
Kimin kalmadı ki,
Hayallerimiz kursakta,
Çocukluğumuz eski sokakta,
İlk sevdalarımız,şarkılarda,
Gürül gürül akan pınarlarda,
En güzel anılar,takvimlerdeki
kimler geldi
kimler geçti
şu su gibi
akıp gide hayatta.
kimileri yüreğimizde,
bir sevgi yumağı bıraktı
Sana şiir yazmıyorum.
Sen zaten şiirsin.
Sana sevdiğimi söylemiyorum
Sen zaten sevdiğimi bilirsin
Sana çık gel demiyorum.
Sen zaten çıkıp gelirsin
Erzurum’du,
Gençtim,dinçtim,kaynıyordu kanım.
Elmanın yarısını arıyordu diğer yanım.
Bir çift siyah göz,bakıyordu camdan
Gözüm takıldı,Allah’ım o ne güzel bakıştı.
Sanki bir ok olup yüreğime yapıştı.
DERELER
Dereler sel olup çağlayıp akınca
Çiçekler tomur tomur açınca
Bahar etrafa kokularını saçınca
Yüreğimde duman duman tütersin
DERS
Hayattan eğer almaz
İsen sen hiç ders.
Elbette bütün işlerin
Hep gider ters.
Sonrada diyip durursun
Varsa malın,mülkün,
Sırtındaysa samur kürkün
Ne olursa olsun,fikrin,ülkün
Peşine düşen düşene
İşlerin olursa tepe takla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!