KAR BEYAZI SEVDİĞİM.
Sevdiğim bir kar beyazı,
Dinlemezdim,soğuğu ayazı.
Beklerdim saatlerce evlerinin önünde.
Çocuktum,ama sırılsıklam aşıktım.
Bir iki camdan cama bakıştım.
gönlüm aklım
karlı tepelerin ardında kaldı.
çocukluk anılarımı,
beton yığınları bir bir
süpürüp elimden aldı.
bir içimde ben vardı.
Kar yağdı saçlarıma
Ak düştü kaşlarıma
Hüzün çöktü akşamlarıma
Dokunmayın huzurlu yalnızlıklarıma
Sanki durgun bir deniz dışım
KAVAK YELİ
Çıkaracağım pabuçlarımı,
Dalacağım kırlara yalın ayak.
Çiçekleri,laleleri koklayacağım.
Bir tutam elime papatya alacağım.
Sonra,sonra da deniz kıyısına dalacağım.
Kaybettim,
Bulamıyorum kendimi,
Arıyorum sabahtan beri,
Bakıyorum yatakların altına,
Çıkıyorum çatı katına,
Dostumun üçüncü el yatına.
KEMANCI
Çal, çal be kemancı,
İçimde dinmeyen buruk bir acı,
Doludizgin geçti yıllar.
Yok mu bu hayatın geri vitesi,
Yok mu bunun ilacı.
ne güzel çocuktum,
ne güzel mutluydum.
keşke hiç büyümeseydim.
anamın terliğini,dayağını,
babamın ekmeğini yeseydim.
KILLI NURİ
Diyorum ki,
Alıp başımı gitsem mi?
İnsanların olmadığı bir yere.
Ama başımın içindekiler
KİM BİLİR
yeni bir gün,
yeni yeni umutlar,
ve tükenmeyen hayaller,
umutlarımı,hayallerimi
serpiştirdim gökyüzüne,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!