BÖLDÜRME TÜRKİYE’Yİ
Ah gülüm Anadolu,canım Anadolu,
Her tarafın ağlayan ana dolu
Şehitlerimiz sıra sıra dizildi,
Yeter artık,yüreğimiz,içimiz ezildi
Üç beş çapulcuya,bağlı mı Türk’ün eli kolu,
Kaç yıl yaşadın,dön bak ardına,ne bıraktın.
Şimdi usta oldun,unutma bir zamanlar çıraktın
Her şey boş,her şey yalan,her şey riya.
Yaşayalım,hayattan zevk alalım,
İnsan olarak geldik,hep insan kalalım.
Çabuk geçiyor zaman,hayat bir rüya.
ÖZLEDİM
hani bazen burnunun direği sızlar,
gözlerinden yaşlar sessizce damlar.
özledim diyemezsin,yüzün tutmaz.
çocukluğum kokan sokakları
beyaz kar tanecikleri ile örtülü toprakları,
Boşuna bekleme,
Artık gelmeyeceğim,
Mutlu etmedi ki seni hiç
Seni çılgınca sevişim.
Yaşarken kıymetimi bilmedin ki,
Bil ki bu benim son gidişim.
Böbürlenip duruyorsun,
Burnun kaf dağından su içiyor.
Yolun hep zengin otağından geçiyor.
Gurur duyuyorsun,
Malınla,mülkünle,mevkinle
İnsan ol,yaşa namusunla,şerefinle.
boş ver bedenim,
yatağa gir,
bırak bir kenara yüreğini
yıllar geçip gitti.
bükebildin mi hiç
hayatın acımasız yüreğini.
boş ver be oğlum
bayramdan bayrama arasan da,
ben babayım mutlu olurum.
boş ver be oğlum,
ben aldığınız bir mendille,çok mutlu olurum.
boş ver be oğlum.
Boş verdim dünyaya
Alıyorum demli çayımı,
Geçiyorum deniz kenarına
Bir yudum çaydan,bir yudum hayattan,
Şairin dediği gibi,
Bir elimde cımbız
Boş ver sene
Be gülüm,
İnsanların yaptıklarının
Her biri bir zulüm,
Bu ne hırs,
Bu ne kin,bu ne ihtiras,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!