ÇAYLAR BELEŞ
Eskiden çaylar içilirdi demlikten
Dostluklar tazelenirdi yeniden,
Yarış ederdi herkes birbiri ile
Çay parasını ödemek için cebinden.
Şimdi bakıyorum da
yaşam öyküm,
sanki çekmeceler.
Birinde,üzüntüler,hüzünler,
Birinde ahlar,vahlar,keşkeler.
Birinde çocukluğum,
Topacım,çemberim ve bilyeler,
çember çevirirdim
çocuk dünyamda,
farkında değildim,
çevremde çevrilen dolapların
ama çok mutluydum ben
içinde yamalı çorapların.
Seyreyledim,doğup
Büyüdüğüyüm yerleri.
Viran eylemişler
Bahçeleri,evleri,
Su içtiğim çeşmeleri,
Yok etmişler,saklambaç
HEP ÇOCUKLUĞUMUZDA
EL ELE KALALIM.
Hani çocuktuk ya,
Hani seninle el ele tutuşurduk ya,
Hani saklambaç oynardık ya,
Hani o anda annem eve çağırırdı ya,
Bugünkü aşklardan
Bulanıyor midem,
Ne yapsam acaba,
En iyisi,pılımı pırtımı
Toplayıp çıkıp buralardan gidem.
Çocukluk aşkaları
Biz hep çocuk kalmalıydık aslında
Canımız yandığında,başımız ağrıdığında
Ağlamalıydık anamızın omzunda
Katıla katıla, hüngür hüngür,iç çeke çeke
Hiç özenmemeliydik büyümeye
Buluyorduk mutluluğu bir horoz şekerinde.
Çocukken,bir horoz şekeriyle
Ya da beş kuruşla,on kuruşla mutlu olurduk,
Geceleri komşularda toplanır,
Radyolarda arkası yarınları dinlerdik,
Kömür sobalarının fırınında,
Közleme patates yapardık,
ÇOCUKLARIN DÜNYASI
Ben yaşamak istemiyorum,
Büyüklerin kirli dünyasında
Ben yaşamak istiyorum,
Çocukların pırıl pırıl dünyasında.
Ben çocuklar gibi,yediğimi,içtiğimi
Ne güzeldi çocukluğum
Kardan evler yapardık,
Dondurup içine dolardık
Holla çelik,itti bitti oynardık
En sevdiğim oyun koza lebbikti
Ellerimizde somun ekmek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!