Nice yıllardır görmedim yüzünü
Kalbime nakşettim mahzun özünü
Bir gamzedir ki andım her sözünü
Leyla'yı ararken buldum gözünü
Sübh olur yadınla doğar ayın efendisi
Benden süzülerek geçersin
Göz bulanık kalbim sensin
Esersin rüzgar gibi bir yolca
Bir de içimde kopan fırtına
Dünyamın benimle yavaşlaması
Hevesim... adın içimde
Yas gibi, ezan gibi.
Bir yaz gecesinin sesi,
Bozkırda hazan gibi.
Gülüşünle örttüm dünü,
Gözlerin bir bahardı, bahar geçti mi bilmem
Sana söyleyemediklerim içimde birikmekte
Biz söz belki bir an, beni değiştiremem
Sustum, suskunluk bazen en güzel cümle
Gittiğin yoldu mutlu ol, göğün hep açık olsun
Gönlüme aşkını ömrümce yazayım
Ben gölgesinde kalmaya razıyım
Mutluluğun yüreğime değer
Bensiz olsun olacaksan eğer
Bir mısra yazardım ikimize
Kadehler kırık aynalar,
Yüzüm yansımaz artık.
Bu geceyi yazan kalem,
Aklıma varamaz artık.
Ne umduk, ne bulduk bile,
Yeri yaran ayak, göğü delen söz gelir
Çelik giyer dilim, yıldırımdan öz gelir
İlk nefeste yürür, son nefeste köz gelir
Bu çağrıya susan, yokluktan da yoz gelir
Dağlar alkış tutar, atlar şahlanır şimdi
Karanlık ufukta yankılandı buyruk
Kesildi düşman akını, dağıldı kuyruk
Birleştirdi milleti son kurdun uluması
Ozanlar kalktı yazmak için son destanı
Kara toplar patlar, gemi batıran mayınlar
Yedi düvele dik durdu bedenim
Bir çığdı artan öfkem ve kudretim
Mustafa Kemal'di bana öz miğferim
Gölgesinde sustu çakal, it yemin
İhanet Arap'tan suskun seladan
Baktım kendime, ben yoktum içimde
Yalnız bir silüetim karanlıkta.
Zihnimden taşan bir sancı biçimde,
Kaybolur kalbim düşle arasatta.
Gözlerim kapalı, dönmüşüm geri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!