Fâni koymuşlar adını
Geçip gider burda zaman
Kuş misâli kanadını
Açıp gider burda zaman.
Ne dost olur ne arkadaş,
Camiler mü'minsiz, buruk kandiller
El açan kulları güldür Ya Rabbi
Aciziz, şaşkınız dolaştı diller
Çaresiz dertleri, kaldır Ya Rabbi
Habibin miraca çıktığı zaman
Güller gül teninden güzel
Kokar diyen yalan söyler.
Anne, evlat sevgisinden
Bıkar diyen yalan söyler.
Tutunacak dal olursun,
Yaşım yaklaşsa da kırka elliye,
Gönlümde gizlerim çocukluğumu.
Düşlerimde bari bir görsem, diye;
Uyurken nazlarım çocukluğumu.
Çocuklar neşeyle kırda koşarken,
Tutuşunca hasret közü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Görmez eyler gören gözü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Hazan olsa yeşil bağlar,
Aşk ehlinin dergâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Mevlâ'nın nazargâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Ateş uyur közü kalır,
Güzelliği hiçe sayıp
Kusur görmek hüner değil.
İnsanların ayıbını
Yüze vurmak hüner değil.
Bir ağacın dallarıyız,
Âb-ı hayat içerek
Yola düştü bu gönül.
Benliğinden geçerek
Çöle düştü bu gönül.
Muhabbet diyarında,
Her sözünden bal akar,
Gönlü güzel gül ninem.
Gülüşün sevgi kokar,
Gönlü güzel gül ninem.
Nur denizi cemâli,
Aydınlığa uzanan
El olur öğretmenim.
Cehaletin bendine
Sel olur öğretmenim.
Azim zırhını kuşan;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!