Tutuşunca hasret közü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Görmez eyler gören gözü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Hazan olsa yeşil bağlar,
Aşk ehlinin dergâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Mevlâ'nın nazargâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Ateş uyur közü kalır,
Güzelliği hiçe sayıp
Kusur görmek hüner değil.
İnsanların ayıbını
Yüze vurmak hüner değil.
Bir ağacın dallarıyız,
Âb-ı hayat içerek
Yola düştü bu gönül.
Benliğinden geçerek
Çöle düştü bu gönül.
Muhabbet diyarında,
Her sözünden bal akar,
Gönlü güzel gül ninem.
Gülüşün sevgi kokar,
Gönlü güzel gül ninem.
Nur denizi cemâli,
Aydınlığa uzanan
El olur öğretmenim.
Cehaletin bendine
Sel olur öğretmenim.
Azim zırhını kuşan;
Sırça saray sizin olsun,
Çulun bende hatırı var.
Hiçbir canı incitmeyen
Kulun bende hatırı var.
Solup gitse gazel demem,
Yurdumun köyünde, şehirlerinde
Nice destan yazdı güzel Türkçemiz.
Âşığın, ozanın şiirlerinde
Kıta kıta gezdi güzel Türkçemiz.
Ahmet Yesevi’nin hikmet’lerinden,
Gözlerine hüzün dolmuş
Hangi derde düştün gönül?
Gül sûretin, benzin solmuş
Hangi derde düştün gönül?
Mecnun gibi çölde misin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!