Fâni koymuşlar adını
Geçip gider burda zaman
Kuş misâli kanadını
Açıp gider burda zaman.
Ne dost olur ne arkadaş,
Camiler mü'minsiz, buruk kandiller
El açan kulları güldür Ya Rabbi
Aciziz, şaşkınız dolaştı diller
Çaresiz dertleri, kaldır Ya Rabbi
Habibin miraca çıktığı zaman
Güller gül teninden güzel
Kokar diyen yalan söyler.
Anne, evlat sevgisinden
Bıkar diyen yalan söyler.
Tutunacak dal olursun,
Yaşım yaklaşsa da kırka elliye,
Gönlümde gizlerim çocukluğumu.
Düşlerimde bari bir görsem, diye;
Uyurken nazlarım çocukluğumu.
Çocuklar neşeyle kırda koşarken,
Güneş uykudayken ezandan önce,
Ya nasip diyerek kalkardı dedem.
Yetmişinde bile benzerdi gence,
Yılmadan terini dökerdi dedem.
Bazen bir başına, bazen ırgatla,
Tutuşunca hasret közü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Görmez eyler gören gözü
Gönül ferman dinlemezmiş.
Hazan olsa yeşil bağlar,
Aşk ehlinin dergâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Mevlâ'nın nazargâhı bu
Gönül kırma insanoğlu.
Ateş uyur közü kalır,
Güzelliği hiçe sayıp
Kusur görmek hüner değil.
İnsanların ayıbını
Yüze vurmak hüner değil.
Bir ağacın dallarıyız,
Göğü mîrâca giden nûrun alâ nûr Kudüs,
İnanmış yüreklere izzet ve onur Kudüs.
Nice mazlum yüreğin gizlenir âhı sende,
Muhammed ümmetinin ilk kıblegâhı sende.
Âb-ı hayat içerek
Yola düştü bu gönül.
Benliğinden geçerek
Çöle düştü bu gönül.
Muhabbet diyarında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!