İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ahmet Karanfil küçük yaşlarından beri bilim tutkusu ile yanıp tutuşan bir bilim insanıdır. Yıllar boyu bilim yolunda yaptığı çalışmalarla hayatını geçirir. Günün birinde hayatını değiştirecek olan bir kadınla karşılaşır. Şair bu kadını Kamelya çiçeğine benzetmektedir. Kamelya kadar güçlü ve güzel bulduğu bu kadın için şiirler yazmaya başlar
