Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ahmet Karanfil küçük yaşlarından beri bilim tutkusu ile yanıp tutuşan bir bilim insanıdır. Yıllar boyu bilim yolunda yaptığı çalışmalarla hayatını geçirir. Günün birinde hayatını değiştirecek olan bir kadınla karşılaşır. Şair bu kadını Kamelya çiçeğine benzetmektedir. Kamelya kadar güçlü ve güzel bulduğu bu kadın için şiirler yazmaya başlar
