Virane yurdumun hüzünlü ağıdı
Ses verdi acıyla yatar her yanım
Daha dün eşimin soldu umudu
Enkazında güller batar her yanım
topuk dikeni değmiş yüreğimin
acılarında tanıdım seni
yaslı gözlerle tavana astım
piç olmuş duygularımın
sen sen ol yolunda
umutların kolunda
bak mavi olana
sonsuzluk onunla
patlıyorum ben
Sokaklar şahidim olsun
Bir ağaç gölgesinde,
Üç beş yaprak,
Oda kefenim…
Ben; ne yılanlar gördüm,
içimi acıtan acılarıma
bir damla göz yaşım düştü.
biliyorum,
o kuşların kanadında yükselen
bir rıhtımın kenarında görünür
denize bakan gözlerin esrarı sende firuze.
Günahlar mı ağladı, terk edip gidişime
Yanımda gül olsan da, derdime yar istemem.
Kurşunlarını yedim, şahit can verişime
Yarama merhem ol da, yaramı sar istemem.
bu gün;
öyle bir rahatladım ki
terim soğudu bir anda
günahlarım boynumda pranga
kulaç attım sonsuzluğa
Ağlamayacağız eğilmeyeceğiz
tıpkı bir çınar ağacı gibi
gölgemiz gibi umutlarımız
olacak.
Rüzgar önüne almış, saçar beni,
Yerden yükseğe, çıkmak istesem de..
Kesilir enginde rüzgarın sesi,
Bu zaman, seni anlatır içimde..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!