kendime bakıyorum kendimde değilim
bilinmez bir meçhulde bilinmez bir adam
gidiyor muyum kalıyor muyum
yok ki duraklarım.
Sen giderken ağladım, gülün baharlarında,
Yaralıdır bu gönlüm, gül kanar sol yanımda,
Şifası yoktur bunun, diken her battığında,
Şu canımı yakmadan, gitmeliydim buradan.
Hatırlar mısın beni, yaktığın ateşlerde,
Sen gittin gideli, ıssız buralar
Kalemler yazmıyor, elim tutmuyor.
Karşımda hayalin, her gün yaralar
Bakışın hüzünde, oda gitmiyor.
Dualar edip kursam yuvamı,
Duyar elleride beni yorar.
İsterdim de versinler yarimi,
Yüreğimi yakan sevgisi var.
Aşkınla kaldım gönüllü deli,
Nisanda bereket, olda ver bana
Aşkımızla dolsun, gönül baharı!
Yollarıma gelde, halı ser bana
Vuslatından olsun, gönül baharı!
Ne ilahi hikmettir çileyi bana vermiş,
Yaratanın bir kulu beni imtihan etmiş,
Neylerim günahını sevabı çoktan yemiş
Sana gülleri verdi, bana dikeni değdi.
Afili düşlerimin, kara gecelerinden
Perişan hallerimde, görmedin daha beni.
Günahların bedeli, dargın hecelerinden
Acıyor sollarımda, görmedin daha beni.
Yine başım dönerken, terki diyarlardasın
Azaptır verdiğinde, gülmüyor ki yüzlerin.
Fırtına buralarda, benden uzaklardasın
Ağlamışta hicrana, yosun tutmuş gözlerin.
Bağlandı göz yaşlarım,
O gözlerin bakınca.
Artık bende ağlamam,
Yanımda sen oldukça...
Bilemedin ağlarken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!