Kokusu içimde, nisan yağmuru
Islatsan da beni; dur demem artık!
Esse de rüzgârlar, güllerin kuru
Uçursan da beni; dur demem artık!
Alıp ta götürdü aklımdan bir hiç!
Uçtukça uçuyor “kuşu tayyare!”
Bende diyorum ki “uç bakalım uç”
Olursun inşallah “düşü tayyare!”
İnsanın toprağı gibisi hiç yok,
Gurbet elin derdi çok, vefası yok.
Bir kenarda ağlasan tıslasan da,
Kapıyı çalan, derdini soran yok...
Bir zamanlar gönlümün kapısında,
Çıkardım göklere kendimi tarttım
Sen baktın ben baktım, elde var sıfır!
Uyudum uyandım uykuya yattım
Sen kalktın ben kalktım, elde var sıfır!
Sabır çilesinin, hüzün düşünde
Kokladım gülünde, ellerim bomboş!
Ağlayan gözlerim, döktü yaşında
Boğuldum selinde, ellerim bomboş!
Görmesin bu gözlerim seni,
Hayalini resmeder çizerdi,
Bilsem dahi, beni unuttuğunu,
Ellerim yine, gül sunardı...
Çizersem suçlumuyum,
//lal yangınların vedası bu//
gecenin alevinde aldığım
esmer mavi sancılarımın
vedası boynumda
bir takvim yaprağı düşerken yere
aklıma geldi geçip giden zaman.
sokağımın az ilerisinde
tatlı tatlı gülüşlerle
hatıralara bir buse konduran
Ne ilahi hikmet görülmez yüzü
Güzelmiş gözleri fer göremedim
Hayali bilinir görmedim yüzü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!